videotogif-1.gif
ceci n’est pas un sprint

Je hoeft maar een kerstpakket open te trekken, benzinepomp binnen te lopen, of door lootjestrekken.nl een verlanglijstje te laten suggereren of je wordt geconfronteerd met boekjes over “omdenken”. Wat is omdenken? Kort samengevat: Probleem + omdenken = kans. De ene schoenenverkoper komt teleurgesteld uit een ver land terug omdat ze daar geen schoenen dragen. De andere, omdenkende, schoenverkoper komt juichend terug omdat ze daar NOG geen schoenen dragen.

Omdenken, op zich niks mis mee.

Want natuurlijk is het goed om situaties die daarom vragen vanuit een totaal andere invalshoek proberen te bekijken. Continu kritisch zijn en bereid zijn alles waar je in geloofde te laten vallen en in iets totaal anders gaan geloven om de simpele reden dat iets niet de waarheid was. Daar is niet alleen niks mis mee, dat is wat mij betreft een kunst, een hoger doel, een way of life. Wetenschappers doen niet anders.

Omdenken, pilaar van de vooruitgang!

U bent ontslagen? Kunt u eindelijk iets met die model-trein hobby van u te gaan doen: Wordt conducteur! Pensioenleeftijd twee jaar opgeschoven? U weet toch dat mensen die stoppen met werken al binnen twee weken uit verveling bij het ontbijt al aan de champagne zitten, met alle gevolgen voor de gezondheid van dien? Blijf dus gewoon lekker werken, dan leeft u langer!

Omdenken, de nooduitgang van elke verschraling.

Zo is er een specifiek ombedenksel waarvan ik elke keer als ik er mee geconfronteerd wordt compleet over mijn nek ga. En dat is wanneer ik minstens een keer per week de Sprinter moet hebben omdat de Intercity Direct (voorheen Fyra) wegens defect materieel niet rijdt.

De Sprinter.

Meer dan een eeuw heette dat ding Stoptrein. Maar dat klinkt zo negatief. De afdeling marketing van de NS zal 150 jaar geleden gedacht hebben: “Tja, dat ding stopt bij elk station, dus laten we hem stoptrein noemen. Dat andere ding is wat sneller, dus dan noemen we die sneltrein.”

Maar vijf jaar geleden heeft een NSB-omdenker zich bij een NS-marketing overleg binnengeluld en gezegd: “Hoor eens heren, dat klinkt zo negatief dat stoptrein. We kunnen hem beter Sprinter noemen. Immers: Hij sprint telkens korte stukjes alvorens elke keer weer te stoppen. Bovendien klinkt sprinten zoveel positiever dan stoppen!”

Geen speld tussen te krijgen. (Er is geen olympisch onderdeel “60 meter stoppen”)

Dus nu zit ik in een Sprinter. Dit braaksel te tikken op precies hetzelfde traject waar al decennia stoptreinen rijden. Ik kom straks te laat voor een overleg. Ik hoor me zelf al verexcuseren: “Nou, ik moest met de Sprinter want die Intercity Direct reed niet. En die ander dan: “Huh, met de Sprinter? Je zou toch zeggen dat je er dan juist te vroeg was geweest in plaats van te laat?” BARF!

Over verschraling gesproken. Als dat ding nog stoptrein had geheten had ik nu tenminste nog naar een toilet* kunnen sprinten om in te kotsen!

* want stoptreinen hadden nog wc’s aan boord. Kon je altijd zo cool het spoor bekijken tijdens het pissen weet je nog.

Advertenties