Ik heb eens ergens gelezen (dus het is vast niet waar) dat als iemand van 30 jaar oud besluit zijn verdere leven toe te gaan wijden aan simpelweg al het werk van Bach overschrijven dat dat dan al niet meer lukt. Overschrijven. Dus niet zelf verzinnen.

Het moge duidelijk zijn dat ik geen Bach ben. Toch leek het me leuk om eens een kort liedje te maken en deze op bladmuziek te zetten. Gewoon even net doen alsof je een echte componist bent. Net als in de file op het stuur en de versnellingspook drummen en denken dat je die drummer van The Police de Muppetshow bent.

Wij waren een dag in Aarlanderveen bij mijn ouders. Mijn moeder was even daarvoor jarig geweest. Het was een mooie zonnige zomerdag waarop we erg genoten hadden van de mooie natuur. Ijsje gehaald in Nieuwkoop, met de auto van mijn vader over de 18 kavels via Ter Aar langs het kanaal weer terug gereden. Daarna ook nog eens het hele Zuideinde afgeskeelerd en zo langs de molenviergang weer terug (8 km). Het was een dag vol herinneringen, want ik fietste hier vroeger elke dag naar de middelbare school. Die vrolijke groene zomerse natuur daar met haar bomen, bloemen, vogels. Maar ook de molenviergang waar ze in Aarlanderveen zo trots op zijn, symbool van de Hollandsche overwinning op het water.

WEILANDEN IN DE ZOMER

weilanden in de zomer
zomaar in het veld
we sprongen
we landden
we zongen hand in handen
naar de horizon
die scheen
op molen aar en veen

Augustus 2012

Advertenties